دين هستند و « امام » حافظ و نگهدار دين است . مقام آنان ناشى از همين مسأله است و دين از همه چيز مهم تر است . فضل و برترى بين دو انسان يا به كمال بيشتر است و يا به ثواب بيشتر ، ولى در اينجا به معناى مهمتر است . ( دقت كنيد كه اشتباه نشود ) از ابتداى خلقت ، انبياء ( ع ) آمدند تا زمانى كه حضرت عيسى بن مريم آمد ، عيسى بن مريم ( ع ) در آن زمان بعنوان آخرين خورشيد تابان جهان معنويت طلوع كرد و تقريبا هشتاد درصد از نور معنويت را با خود آورد ، بعد از مدتى آن بزرگوار نيز از زندگانى كره زمين خارج شد . چون ايشان نيز شامل قانون عمومى انسانها است و سرانجام ازاين جهان رفت . او به آسمان رفت يا فوت نمود و بعد از وفاتش خداوند او را بالا برد . به هرحال از زندگانى كره زمين خارج شد و براى مدتى دنيا را تاريكى فرا گرفت . ممكن است برخى پيامبران كوچك بعد از حضرت عيسى ( ع ) آمده باشند ولى كم كم دنيا را تاريكى فرا گرفت تا آن هنگام كه علم و عنايت خداوند مقتضى اين شد تا آخرين سفير خود را با كاملترين و بزرگترين كتاب الهى براى بشريت بفرستد ، آن موقع بود كه پيغمبر اسلام آمد و اينكه در مدت بيست و سه سال براى هدايت مردم چه زحماتى را متحمل شد ، خدا مىداند و آنهائى كه تاريخ زندگانى پيغمبر را مطالعه كرده اند نيز مى دانند كه چه اندازه بر پيغمبراكرم ( ص ) سخت گذشته است .